اسم خدا رو حداقل نبریم

میگن وقتی میخوای گناه کنی برو جایی که خدا تو رو نبینه...

من میگم وقتی میخوایم گناه کنیم اسم خدا رو حداقل نبریم...

الان میگی من که اسم خدا رو نیمبرم....!!!

نمی دونم تا حالا به نفس کشیدن خودت دقت کردی یا نه...؟

مگه نه اینکه خدا از روح خودش در ما دمیده...؟ پس برای زنده بودن ما باید هر لحظه اسم خدا رو به زبان بیاریم.

تا حالا به دم و بازدم خودمون توجه کردیم...؟

اکسیژنی که وارد بدن مامیشه ، برای خارج شدن از بدن ما با " هــُــــو " اسم اعظم خدا از تنمون خارج میشه...

من میگم ببین خدا چقدر صبوره .... گناه کردن ما رو میبینه و چیزی نمیگه... تازه موقع گناه هر ثانیه اسمش هم به زبون میاریم و باز چیزی نمیگه....

حالا دیدی هر لحظه اسم خدا رو به زبان میاریم و متوجه نیستیم...!!!

خیلی ها میگن خدا ما رو فراموش کرده ... اگه خدا ما رو فراموش کرده بود که اجازه نمی داد هر لحظه اسمش رو صدا بزنیم...

پس یادمان باشد چه خدایی داریم ...

چه خدای صبوری داریم...

اگه یک لحظه هنگام گناه ،خدا به ما بگه: دیگه ناراحتم کردی ،باهات قهرم ، دیگه اسم من رو نبر ... میدنید چه بلایی سر ما میاد...؟

بیاییم کمی به خودمان و علت بودمان بیندیشیم...

دقت در زندگی:

دقت در زندگی:

{تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا ﴿اسرا۴۴﴾}
ترجمه: "آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كس كه در آنهاست او را تسبيح مى‏گويند و هيچ چيز نيست مگر اينكه در حال ستايش تسبيح او مى‏گويد ولى شما تسبيح آنها را درنمى‏يابيد به راستى كه او همواره بردبار [و] آمرزنده است "

از ابي‌الصلاح روايت شده است كه از تفسير آيه( وان من شيء إلاّ يسبّح بحمده (اسراء، 17/44)) سؤال كردم.
امام صادق‌(ع) فرمود: هرچيز تسبيح و حمد خدا مي‌گويد حتّي هنگامي كه ديواري شكافد صدايي از آن به گوش مي‌رسد، آن تسبيح ديوار است.(همان، 12/138)